Lyrics Translation : Ruri no Tori - Shimotsuki Haruka
posted on 29 Jan 2011 01:42 by helium in Recommended-Songs Transcending the restricted time, Slipped through the hallow void.
A heart is sitting still in silence, drowning slowly into solitude.
A battered body, being lost alone in bewilderment.
Wishing with all its might to break free. Praying for forgiveness of its existence.
Though no matter how hard it cries, a fleeting wish would never ever be granted.
-------------------------------
瑠璃の鳥
Ruri no Tori (Azure Bird)
Ruri no Tori (Azure Bird)
Compose : MANYO
Lyrics : Mutsura Tate
Vocal : Shimotsuki Haruka
Album : Azure -Karo no Shoujo OST- /
Lyrics : Mutsura Tate
Vocal : Shimotsuki Haruka
Album : Azure -Karo no Shoujo OST- /
Traumerei -Innocent Keys Haruka Shimotsuki Collection-
Japanese & Romaji
震え届く風頬撫でゆく furue todoku kaze hoho nade yuku
静寂に抗う赤子のように seijaku ni aragau akago no youni
抱え込み離さなかった kakae komi hanasanakatta
籠は容易く崩れ去る kago ha tayasuku kuzuresaru
限られた時間（とき）と空間（はざま）をゆく kagirareta jikan (toki) to kuukan (hazama) wo yuku
瑠璃の鳥示した星の兆し ruri no tori shimeshita boshi no kizashi
月を背にした暗闇さえも tsuki wo senishita kurayami saemo
いとおしく思える itooshiku omoeru
罅（ひび）割れ欠けていく hibiware kaketeiku
歪んだ糸模様 yuganda ito moyou
届かない叫びを todokanai sakebi wo
この胸に押さえて kono mune ni osaete
翳（かざ）した手のひらすり抜けていく kazashita tenohira suri nukete iku
思い出せもしない omoi dase mo shinai
打ち棄てた身体迷いの中 uchi suteta karada mayoi no naka
漂い辿り着くのは途切れた奇跡 tadayoi tadori tsuku no ha togireta kiseki
明ける空を忌み影落とす者 akeru sora wo imi kage otosumono
望むべきものはここに無いと nozomu beki mono ha koko ni nai to
踏み出した土は脆くて fumidashita tsuchi ha morokute
孤独のままに堕ちてゆく kodoku no mama ni ochite yuku
閉ざされた世界を破り逃れるなら tozasareta sekai wo yaburi nogarerunara
儚い願いは叶えられるはずもない hakanai negai wa kanaerareru hazu monai
確かな記憶を紡ぐように tashikana kioku wo tsumogu youni
悲しみが見えぬように kanashimi ga mienu you ni
懼（おそ）れた答は無間（むげん）の中 osoreta kotae wa muken (mugen) no naka
出でた殻は紅く染まったー ideta kara ha akaku somatta…
翳した手のひらすり抜けていく kazashita tenohira suri nukete iku
もう動くこともない mou ugoku koto mo nai
奇跡を信じた無垢の心 kiseki wo shinjita moku no kokoro
遠い神話のよう tooi shinwa no you
光を集めた瑠璃の鳥よ hikari wo atsumeta ruri no tori yo
行方も分からないまま yukuemo wakaranai mama
打ち棄てた身体迷いの中 uchi suteta karada mayoi no naka
漂い辿り着くのは途切れた軌跡 tadayoi tadori tsuku no ha togireta kiseki
静寂に抗う赤子のように seijaku ni aragau akago no youni
抱え込み離さなかった kakae komi hanasanakatta
籠は容易く崩れ去る kago ha tayasuku kuzuresaru
限られた時間（とき）と空間（はざま）をゆく kagirareta jikan (toki) to kuukan (hazama) wo yuku
瑠璃の鳥示した星の兆し ruri no tori shimeshita boshi no kizashi
月を背にした暗闇さえも tsuki wo senishita kurayami saemo
いとおしく思える itooshiku omoeru
罅（ひび）割れ欠けていく hibiware kaketeiku
歪んだ糸模様 yuganda ito moyou
届かない叫びを todokanai sakebi wo
この胸に押さえて kono mune ni osaete
翳（かざ）した手のひらすり抜けていく kazashita tenohira suri nukete iku
思い出せもしない omoi dase mo shinai
打ち棄てた身体迷いの中 uchi suteta karada mayoi no naka
漂い辿り着くのは途切れた奇跡 tadayoi tadori tsuku no ha togireta kiseki
明ける空を忌み影落とす者 akeru sora wo imi kage otosumono
望むべきものはここに無いと nozomu beki mono ha koko ni nai to
踏み出した土は脆くて fumidashita tsuchi ha morokute
孤独のままに堕ちてゆく kodoku no mama ni ochite yuku
閉ざされた世界を破り逃れるなら tozasareta sekai wo yaburi nogarerunara
儚い願いは叶えられるはずもない hakanai negai wa kanaerareru hazu monai
確かな記憶を紡ぐように tashikana kioku wo tsumogu youni
悲しみが見えぬように kanashimi ga mienu you ni
懼（おそ）れた答は無間（むげん）の中 osoreta kotae wa muken (mugen) no naka
出でた殻は紅く染まったー ideta kara ha akaku somatta…
翳した手のひらすり抜けていく kazashita tenohira suri nukete iku
もう動くこともない mou ugoku koto mo nai
奇跡を信じた無垢の心 kiseki wo shinjita moku no kokoro
遠い神話のよう tooi shinwa no you
光を集めた瑠璃の鳥よ hikari wo atsumeta ruri no tori yo
行方も分からないまま yukuemo wakaranai mama
打ち棄てた身体迷いの中 uchi suteta karada mayoi no naka
漂い辿り着くのは途切れた軌跡 tadayoi tadori tsuku no ha togireta kiseki
Translation (Thai)
สายลมที่แสนหนาวสั่นพัดผ่านบาดแก้มทั้งสองและจากไป
ตัวฉันเหมือนดั่งเด็กทารกคนหนึ่ง เฝ้าดิ้นรนอยู่ในความสงัด
แล้วกรงขังน้อยๆ ที่โอบอุ้มฉันไว้ไม่ปล่อยให้หลุดไปนี้
ก็ค่อยๆ แตกแหลกสลาย ลงไปอย่างง่ายดาย
วันเวลาและความว่างเปล่าที่พันธนาการไว้นี้ยังคงไหลเวียนไป
เจ้านกน้อยสีครามดั่งอัญมณี เผยชี้คำทำนายถึงดวงดาว
แม้แต่ยามที่จันทร์หันด้านมืดปกคลุมบนฟากฟ้า
ก็ยังดูเหมือนกับว่า มันช่างแสนสวยงาม
รอยแตกที่เริ่มปรากฎเป็นทางยาวนี้
ช่างดูเหมือนดังเส้นด้ายที่แสนยุ่งเหยิง
เสียงกรีดร้องคร่ำครวญที่ส่งไปไม่ถึงใคร
ก็ถูกกดถมทับไว้อยู่ภายในใจดวงนี้
สิ่งที่ได้เลื่อยหลุดและลอยออกไปจากอุ้งมือของฉันนั้น
ไม่ ...ฉันไม่อาจจดจำมันได้อีกต่อไปแล้ว
ร่างกายที่ถูกทำร้ายจนบอบช้ำ หลงทางท่ามกลางความสับสน
ถูกพัดพาล่องลอยจนถึงจุดหมาย เพียงเพื่อพบปลายทางที่ขาดสะบั้นลง
กลายเป็นสิ่งที่เกลียดชังท้องฟ้าอรุณรุ่ง ร่วงหล่นมาจากความมืดมิด
ในที่แห่งนี้นั้น ไม่มีสิ่งใดให้อธิษฐานถึงอีกแล้ว
พื้นแผ่นดินที่ย่างก้าวไปแต่ละก้าวนั้นช่างแสนจะเปราะบาง
พาให้ร่วงหล่นลงลึกลงไปเรื่อย ในความโดดเดี่ยวไร้ก้นบึ้ง
หากแม้คิดอยากจะหนีออกไปให้พ้นจากโลกเล็กๆ ที่ถูกปิดตายใบนี้
ไม่ว่าอย่างไร คำอถิษฐานที่แสนจะไร้ค่านั้น ก็คงไม่มีทางเป็นจริง
เฝ้าหวังที่จะร้อยเรียงความทรงจำที่แจ่มชัดในความคิด
เฝ้าหวังจะเผยความเศร้าภายในจิตให้ผู้อื่นได้มองเห็น
คำตอบที่ฉันหวาดกลัวนั้น ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางขุมลึกนับอนันต์
และผุดฟักออกจากเปลือกหุ้มที่ย้อมด้วยสีแดงดั่งโลหิต
สิ่งที่ได้เลื่อยหลุดและลอยออกไปจากอุ้งมือของฉันนั้น
ไม่ว่าอย่างไร มันก็ไม่ขยับเคลื่อนในความทรงจำอีกแล้ว
หัวใจอันแสนบริสุทธิ์ที่เคยเชื่อในปาฏิหารย์
ก็ฟังดูเหมือนเงาร่างของตำนานที่ไม่เป็นจริง
เจ้านกน้อยสีคราม ที่ล้อมโอบแสงสว่างไว้เอ๋ย
บัดนี้เจ้าได้โบยบินไปที่ใดแล้ว ฉันเองก็ไม่อาจรู้ได้
ร่างกายที่ถูกทำร้ายจนบอบช้ำ หลงทางท่ามกลางความสับสน
ถูกพัดพาล่องลอยจนถึงจุดหมาย เพียงเพื่อพบปลายทางที่ขาดสะบั้นลง
ตัวฉันเหมือนดั่งเด็กทารกคนหนึ่ง เฝ้าดิ้นรนอยู่ในความสงัด
แล้วกรงขังน้อยๆ ที่โอบอุ้มฉันไว้ไม่ปล่อยให้หลุดไปนี้
ก็ค่อยๆ แตกแหลกสลาย ลงไปอย่างง่ายดาย
วันเวลาและความว่างเปล่าที่พันธนาการไว้นี้ยังคงไหลเวียนไป
เจ้านกน้อยสีครามดั่งอัญมณี เผยชี้คำทำนายถึงดวงดาว
แม้แต่ยามที่จันทร์หันด้านมืดปกคลุมบนฟากฟ้า
ก็ยังดูเหมือนกับว่า มันช่างแสนสวยงาม
รอยแตกที่เริ่มปรากฎเป็นทางยาวนี้
ช่างดูเหมือนดังเส้นด้ายที่แสนยุ่งเหยิง
เสียงกรีดร้องคร่ำครวญที่ส่งไปไม่ถึงใคร
ก็ถูกกดถมทับไว้อยู่ภายในใจดวงนี้
สิ่งที่ได้เลื่อยหลุดและลอยออกไปจากอุ้งมือของฉันนั้น
ไม่ ...ฉันไม่อาจจดจำมันได้อีกต่อไปแล้ว
ร่างกายที่ถูกทำร้ายจนบอบช้ำ หลงทางท่ามกลางความสับสน
ถูกพัดพาล่องลอยจนถึงจุดหมาย เพียงเพื่อพบปลายทางที่ขาดสะบั้นลง
กลายเป็นสิ่งที่เกลียดชังท้องฟ้าอรุณรุ่ง ร่วงหล่นมาจากความมืดมิด
ในที่แห่งนี้นั้น ไม่มีสิ่งใดให้อธิษฐานถึงอีกแล้ว
พื้นแผ่นดินที่ย่างก้าวไปแต่ละก้าวนั้นช่างแสนจะเปราะบาง
พาให้ร่วงหล่นลงลึกลงไปเรื่อย ในความโดดเดี่ยวไร้ก้นบึ้ง
หากแม้คิดอยากจะหนีออกไปให้พ้นจากโลกเล็กๆ ที่ถูกปิดตายใบนี้
ไม่ว่าอย่างไร คำอถิษฐานที่แสนจะไร้ค่านั้น ก็คงไม่มีทางเป็นจริง
เฝ้าหวังที่จะร้อยเรียงความทรงจำที่แจ่มชัดในความคิด
เฝ้าหวังจะเผยความเศร้าภายในจิตให้ผู้อื่นได้มองเห็น
คำตอบที่ฉันหวาดกลัวนั้น ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางขุมลึกนับอนันต์
และผุดฟักออกจากเปลือกหุ้มที่ย้อมด้วยสีแดงดั่งโลหิต
สิ่งที่ได้เลื่อยหลุดและลอยออกไปจากอุ้งมือของฉันนั้น
ไม่ว่าอย่างไร มันก็ไม่ขยับเคลื่อนในความทรงจำอีกแล้ว
หัวใจอันแสนบริสุทธิ์ที่เคยเชื่อในปาฏิหารย์
ก็ฟังดูเหมือนเงาร่างของตำนานที่ไม่เป็นจริง
เจ้านกน้อยสีคราม ที่ล้อมโอบแสงสว่างไว้เอ๋ย
บัดนี้เจ้าได้โบยบินไปที่ใดแล้ว ฉันเองก็ไม่อาจรู้ได้
ร่างกายที่ถูกทำร้ายจนบอบช้ำ หลงทางท่ามกลางความสับสน
ถูกพัดพาล่องลอยจนถึงจุดหมาย เพียงเพื่อพบปลายทางที่ขาดสะบั้นลง
-------------------------------
-------------------------------
ขอเบิกตัวชิโมสึกิ ฮารุกะด้วยเพลงโปรดอันดับ 1 ของผมแล้วกันนะครับ เพิ่งรู้ว่านี่จะเป็นเพลงที่ 20 ที่ลงในบลอคนี้พอดีด้วย...
เพลงนี้เป็น OP ของ VN ที่เนื้อเรื่องออกจะมืดมนและโหดร้ายอยู่สักเล็กน้อย เนื้อหาในเพลงก็เลยเป็นสไตล์คล้ายๆ เพลงที่ผมมักจะเอามาขึ้นบลอคนี้ไว้อยู่ แต่อยากจะให้ลองฟังเพลงนี้เป็นพิเศษโดยไม่ต้องสนใจเนื้อเรื่อง VN ที่มันประกอบดูครับ ผมยอมรับว่ายังขนลุกทุกครั้งที่เสียงแซกโซโฟนขึ้นตอน Intro ของเพลง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งท่อนที่ผมถมตัวหนาไว้ไล่ไปจนถึงคอรัสที่สอง เข้าสู่โซโลแซกโซโฟน ผมคิดว่าช่วงนั้นคือช่วงที่ดีที่สุดของเพลงทั้งในแง่ดนตรีและเนื้อหาของคำร้องเลย
เหมาะอย่างยิ่งสำหรับฟังก่อนนอนหรือยามเย็นที่นั่งอยู่คนเดียวครับ
สำหรับแฟนซับของเพลงนี้ด้านบน ขอขอบคุณคุณ kim_sk132 ที่อนุญาตให้นำมาเผยแพร่ต่อครับ
---------------------------------
ลงบันทึกเมื่อ : 29 มกราคม 2554
ลงบันทึกครั้งแรก : ที่นี่
แก้ไขเมื่อ : 21 กรกฎาคม 2554
HeliumHe
สำหรับแฟนซับของเพลงนี้ด้านบน ขอขอบคุณคุณ kim_sk132 ที่อนุญาตให้นำมาเผยแพร่ต่อครับ
---------------------------------
ลงบันทึกเมื่อ : 29 มกราคม 2554
ลงบันทึกครั้งแรก : ที่นี่
แก้ไขเมื่อ : 21 กรกฎาคม 2554
HeliumHe
